Νέο αιχμηρό δημοσίευμα κατά του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν και της στρατηγικής που ακολουθεί έρχεται  αυτήν τη φορά από τη Wall Street Journal και τον δημοσιογράφο Jared Malsin. Ο δημοσιογράφος επισημαίνει ότι ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιεί τις παγκόσμιες επιπτώσεις ουκρανικής κρίσης, με στόχο να αποσπάσει παραχωρήσεις από τη Δύση και τη Μόσχα και να επιτύχει κάποιους από τους πάγιους εγχώριους στόχους του.

Το «όχι» για ένταξη Σουηδίας και Φινλαδίας στο ΝΑΤΟ

Με τον ισχυρισμό πως Σουηδία και Φινλανδία φιλοξενούν Κούρδους ακτιβιστές, ο Τούρκος πρόεδρος μπλοκάρει την ένταξη των χωρών στο ΝΑΤΟ, ενώ -όπως υπογραμμίζει το δημοσίευμα- προσπαθεί να εξασφαλίσει, πιθανόν και με τη βοήθεια του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, διόδους για τα πλοία που μεταφέρουν σιτάρι και τρόφιμα από την Ουκρανία. Την ίδια στιγμή και παρά τις αμερικανικές ενστάσεις, απειλεί να εισβάλει κατά των Κούρδων στη βόρεια Συρία.

Ίδια στρατηγική από Ερντογάν εδώ και δύο δεκαετίες

Σύμφωνα με την WSJ, ο Ερντογάν εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες χρησιμοποιεί μια συγκεκριμένη στρατηγική, η οποία συνίσταται στο να εκμεταλλεύεται κρίσεις για να δημιουργήσει πολιτικές ευκαιρίες και να αποσπά παραχωρήσεις τόσο από φίλους όσο και από εχθρούς, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιεί τον ρόλο του στις διεθνείς σχέσεις για να ενδυναμώσει την εικόνα του στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Πάντως, αξίζει να σημειωθεί ότι διεθνείς αναλυτές τονίζουν όλο και περισσότερο τη χειριστική συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου, με πολλούς από αυτούς μάλιστα να υποστηρίζουν ότι μακροπρόθεσμα -αν και πρόκειται για μια δύσκολη απόφαση εν μέσω μιας περιόδου αστάθειας- ίσως να συνέφερε το ΝΑΤΟ να καταφύγει στη λύση του… διαζυγίου με την Τουρκία.

Πάντως, το δημοσίευμα της WSJ κλείνει με δήλωση του Marc Pierini, πρώην αντιπροσώπου της ΕΕ στην Τουρκία, που λέει ενδεικτικά: «Στους κύκλους του ΝΑΤΟ επικρατεί η αντίληψη πως η Τουρκία ναι μεν είναι μαζί μας, αλλά μόνο κατά το ήμισυ».