Τα τρομερά νέα έφτασαν στη μέση της νύχτας. Προκαλώντας αναστάτωση, αλλά κυρίως θλίψη στον κόσμο του ποδοσφαίρου, στην Ιταλία και σε όλο τον κόσμο. Σε ηλικία 64 ετών ο Πάολο Ρόσι πέθανε, ηττημένος από καρκίνο του πνεύμονα.

“Έφυγε” Ο ήρωας της Ιταλίας, παγκόσμιας πρωταθλήτριας το 1982, αυτός που νίκησε τη Βραζιλία του Ζίκο, την Αργεντινή του Μαραντόνα, την Πολωνία του Μπόνιεκ και στον τελικό τη Γερμανία Ρουμένιγκε.

Μεγάλος πρωταγωνιστής στα γήπεδα της Ισπανίας, ερχόμενος από τιμωρία δύο χρόνων, για συμμετοχή σε κύκλωμα στοιχημάτων ποδοσφαίρου, μετά από μια κακή έναρξη στο Παγκόσμιο Κύπελλο, απογειώθηκε και μαζί του απογειώθηκε όλη η Ιταλία.

Γεννημένος στις 23 Σεπτεμβρίου 1956 στο Πράτο, έμελε να είναι εκείνος που ανάγκασε ολόκληρη η Ιταλία να βγει στους δρόμους για να γιορτάσει, αλλά και τον Πρόεδρος της χώρας Σάντρο Περτίνι να πετάξει στη Μαδρίτη για τον τελικό και να πανηγυρίσει δίπλα στον Βασιλιά της Ισπανίας.

Τρία γκολ στη Βραζιλία, δύο στην Πολωνία, ένα στη Γερμανία στον τελικό στις 11 Ιουλίου 1982, και έτσι η Ιταλία κέρδισε τον τρίτο παγκόσμιο τίτλο της.

Και εάν τα γκολ του στην Ισπανία το 1982 τον έκαναν θρύλο, δεν ήταν αυτά που «γέννησαν» το ψευδώνυμό του «Παμπλίτο». Αυτό συνέβη στο προηγούμενο Μουντιάλ, αυτό που φιλοξένησε (και κέρδισε) η Αργεντινή το 1978. Ήταν στη δεύτερη φάση των ομίλων, όπου η Ιταλία νίκησε με 1-0 χάρη στο γκολ του Πάολο Ρόσι. Ήταν τότε έγινε …Pablito, «ψευδώνυμο» που του χάρισε, μία από τις εφημερίδες της Βενετίας, η Gazzettino.

Η ηχηρή επιτυχία, έφτασε βέβαια τέσσερα χρόνια αργότερα, όταν ο Έντζο Μπέαρζοτ, εν μέσω κριτικής , τον πήρε μαζί του στα ισπανικά γήπεδα.

Ο Πάολο Ρόσι ήταν πολλά πράγματα. Υπήρξε θρύλος εντός και εκτός γηπέδων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ιταλική εφημερίδα Gazzetta dello Sport «πριν από το CR7, πριν τον Κριστιάνο Ρονάλντο, πριν από 40 χρόνια υπήρχε ο Παμπλίτο».

Υπογράφοντας συμβόλαια με χορηγούς, κάνοντας διαφημίσεις. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής-εικόνα στην ιστορία της Ιταλίας και αυτό μάλιστα πριν από το Μουντιάλ του 1982.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1979, την εποχή της Περούτζα, ήταν ήδη αστέρι. Έπαιξε χωρίς χορηγούς στη φανέλα του λόγω σύγκρουσης μεταξύ του χορηγού του συλλόγου και του δικού του.

Έτσι κι αλλιώς, όπως χαρακτηριστικά λένε οι Ιταλοί, ο «Παμπλίτο» o ενσαρκώνει τέλεια τις ιδιότητές τους: «δεν ήταν ο Αχιλλέας ούτε ο Έκτορας, αλλά ο Οδυσσέας, η νίκη των δεξιοτήτων και της ευφυΐας έναντι της φυσικής δύναμης», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Μετά την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής, υπήρξε εδώ και καιρό αρθρογράφος σχολιαστής των Mediaset και Rai.

‘Αφησε πίσω του τη σύζυγό του, τη Φεντερίκα και τρία του παιδιά, Σοφία Έλενα, Μαρία Βιτόρια και τον Αλεσάντρο.