LaPolitica

Υπάρχει κενό εξουσίας στις ΗΠΑ; Η απάντηση είναι «ναι». Μπορεί αυτό το κενό να επηρεάσει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Η απάντηση είναι παλι «ναι».

Παρακολουθώντας κάποιος τις πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ και κυρίως το ζήτημα της παραπομπής του Αμερικανού Προέδρου με τις κατηγορίες για κατάχρηση εξουσίας και παρακώληση του Κογκρέσου και την παρουσίασή του ως μαριονέτας του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, αντιλαμβάνεται ότι διαμορφώνεται τοξικό κλίμα εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2020.

Πόσο απερίσπαστη είναι λοιπόν μέσα σε αυτές τις συνθήκες η αμερικανική διπλωματία, ώστε να διαδραματίσει απερίσπαστη τον ρόλο της ως υπερδύναμη σε μία συγκυρία ραγδαίων εξελίξεων στο διεθνές περιβάλλον;

Ειδικοί, αναλυτές και δημοσιογράφοι συμφωνούν πως η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο μέσα σε ένα περιβάλλον «ακυβερνησίας».

Σε αυτή τη βάση κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο να ενεργοποιηθούν παρασυστήματα εξουσίας και εξωθεσμικά πολιτικά, οικονομικά και επιχειρηματικά κέντρα που επιδιώξουν να καθορίσουν το πλαίσιο της άσκησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Βρισκόμαστε έναν χρόνο πριν από τις αμερικανικές εκλογές και η τουρκική εισβολή στην Βόρεια Συρία αποτελεί κακό οιωνό για όσα πρόκειται ενδεχομένως να ακολουθήσουν. Στο κάδρο μπαίνει φυσικά και η επιθετική – επεκτατική στρατηγική που ακολουθεί η Άγκυρα στην ανατολική Μεσόγειο έναντι τόσο της Ελλάδας, όσο και της Κύπρου.

Οι ειδικοί βλέπουν ομοιότητες της σημερινής κατάστασης με το 1974 στην Κύπρο και υπενθυμίζουν πως παράκεντρα εξουσίας είχαν εκμεταλλευτεί τότε το αντίστοιχο κενό εξουσίας στην ΗΠΑ ώστε να δράσουν για την επιβολή στρατιωτικού πραξικοπήματος στη μεγαλόνησο.

Ποιος είναι ο κίνδυνος σήμερα; Ο Ταγίπ Ερντογάν εκτιμάται ότι θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το κενό εξουσίας στις ΗΠΑ, ώστε να δημιουργήσει τετελεσμένα στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο και να επιβάλλει ακόμη πιο ασφυκτικό έλεγχο στην κατεχόμενη Κύπρο.

Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προστεθεί η στήριξη που παρέχει ο Αμερικανός Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ στον Ερντογάν. Η ακατανόητη στάση του στο θέμα της τουρκικής εισβολής στη βόρεια Συρία, το παρασκήνιο της συνάντησης των δύο ανδρών στο Λονδίνο με τον «Σουλτάνο» να θριαμβεύει και το «μπλόκο» στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από έναν απίθανο, επιρροής Τραμπ, γερουσιαστή στις ΗΠΑ είναι δώρα προς τον Ερντογάν.

Η σχέση Τραμπ – Ερντογάν σε συνδυασμό με την ενεργοποίηση της λειτουργίας διαφόρων περιφερειακών κέντρων άσκησης εξουσίας στις ΗΠΑ που θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν στρατηγικές και στην ανατολική Μεσόγειο είναι στοιχεία που πρέπει να ανησυχούν την Αθήνα για να μην βρεθεί η ελληνική διπλωματία μπροστά στο κίνδυνο να υποστεί μία άνευ προηγούμενου ήττα με χαρακτηριστικά απώλειας κυριαρχικών δικαιωμάτων.