Όσο οι μείζονες πολιτικές δυνάμεις στη χώρα αναφέρονται στο ενδεχόμενο ενός lockdown, τόσο αναδεικνύεται το ρίσκο που αναλαμβάνουν την ώρα που η πανδημία αποδεικνύεται εξαιρετικά απρόβλεπτη και οι αλυσιδωτές αντιδράσεις των περιοριστικών μέτρων στην Ευρώπη έχουν ήδη ξεκινήσει -και, μάλιστα, με μορφή ντόμινο.

Επί της ουσίας, για διαφορετικούς λόγους, τόσο το Μέγαρο Μαξίμου όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνουν ρίσκο κάθε φορά που αναφέρονται στο ενδεχόμενο του lockdown, καθώς αυτό δεν αποτελεί μόνο έναν γρίφο για τους ειδικούς επιστήμονες και επιδημιολόγους, αλλά και ένα πολιτικό σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες.

Ρίσκο με κόστος ζωές…

Φυσικά, ως εκ της θέσεώς της, το μεγαλύτερο ρίσκο το αναλαμβάνει η κυβέρνηση. Αν δει κανείς όλα τα επιδημιολογικά στοιχεία και τους λεγόμενους «σκληρούς» δείκτες της πανδημίας θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ χειρότερη θέση από χώρες που έχουν ήδη αποφασίσει και εφαρμόζουν lockdown, όπως η Σλοβενία και η Αυστρία, αλλά και από άλλες που το σκέφτονται σοβαρά, όπως η Γερμανία. Πέραν αυτού, είναι αυτονόητο ότι την ώρα που οι επιστήμονες προβλέπουν ότι οι διασωληνωμένοι θα αυξάνονται επί μακρόν και η «κορύφωση» του τέταρτου πανδημικού κύματος θα αργήσει, το να εγγυάται η κυβέρνηση σε καθημερινή βάση ότι «δε θα πάμε σε lockdown» απλώς την «δεσμεύει» και θα την εκθέσει αν, ο μη γένοιτο, χρειαστεί να πιει αυτό το πικρό ποτήρι.

Άλλωστε, όσο κι αν επισήμως η γραμμή είναι ότι «θα πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία το κλείσιμο», η πραγματικότητα είναι ότι καμία κυβέρνηση δε θα άντεχε να μεταβληθεί ολόκληρη η χώρα σε «Μπέργκαμο» και να πεθαίνουν αβοήθητοι άνθρωποι στους διαδρόμους των νοσοκομείων, μόνο και μόνο για να μην… κλείσει η οικονομία. Κατά συνέπεια, αν αποδειχθεί ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να φανεί αν αποδίδουν τα μέτρα προς τους ανεμβολίαστους δεν φτάνει, τότε η κυβέρνηση διατρέχει έναν πολύ σοβαρό κίνδυνο: όταν, δηλαδή, θα συνειδητοποιήσει την ανάγκη για περαιτέρω περιοριστικά μέτρα, να είναι ήδη αργά και το πράγμα να έχει ξεφύγει. Στην περίπτωση αυτή, το γενικό κλείσιμο και απαγορευτικό θα καταστεί αυτοεκπληρούμενη προφητεία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα υποστεί μία μεγάλη ήττα.

Ο κίνδυνος των προβλέψεων

Στον ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως, πιστεύουν ότι όπως πάνε τα πράγματα, στο τέλος το lockdown δε θα αποφευχθεί. Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, εξάλλου, εξέφρασε ήδη την εκτίμηση ότι με την αναβλητικότητά της ως προς την λήψη μέτρων, η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε lockdown. Επί της πρόβλεψής του, μάλιστα, ξέσπασε χθες σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση, καθώς ο υπουργός Υγείας και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισαν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ «Κασσάνδρα» και τού καταλόγισαν ότι επιχειρεί να εκμεταλλευθεί μικροκομματικά το θέμα της πανδημίας. Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν άφησε αναπάντητα τα πυρά και, αφού επέμεινε στις θέσεις της, υπενθύμισε στους Πλεύρη-Οικονόμου ότι… η Κασσάνδρα δεν είχε διαψευσθεί ποτέ.

Όπως και να έχει, με το να προεξοφλεί lockdown, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει κι εκείνος ένα δίκοπο μαχαίρι, καθώς αν η κυβέρνηση καταφέρει να πάρει τη στροφή και να το αποφύγει ως τα Χριστούγεννα, τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορεί να εμφανιστεί δικαιωμένος. Αν, μάλιστα, συνυπολογιστεί και το ενδεχόμενο να έχουν κλείσει ως τότε οι μισές χώρες της Ευρώπης, τότε ο πρωθυπουργός θα μπορεί να υπερηφανευθεί ότι με τις επιλογές και την πολιτική της κυβέρνησης, η Ελλάδα κατάφερε να αποφύγει να πάθει ό,τι θα έχουν πάθει ως τότε άλλες χώρες. Αυτό, βεβαίως, «διαβάζεται» και ανάποδα, όπως το βλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ: ότι, δηλαδή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίζει «καθυστερήσεις» έως ότου το θέμα του lockdown γίνει πλειοψηφική πολιτική διαχείρισης της πανδημίας στην Ευρώπη, ώστε τότε να μπορεί να επικαλεστεί ότι κάνει ό,τι και οι Ευρωπαίοι εταίροι.

Όπως και να έχει, μιλώντας για lockdown, κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ έχουν «εκτεθεί» πολύ και πλέον εναπόκειται στην απρόβλεπτη πανδημία να δείξει ποια από τις δύο πλευρές θα καλείται, σε έναν μήνα από τώρα, να… δώσει εξηγήσεις για όσα έλεγε και δεν επιβεβαιώθηκαν από την πραγματικότητα.