Τις δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια, στην Αρμενία επικρίνει το τουρκικό ΥΠΕΞ, κατηγορώντας άλλη μια φορά την Αθήνα ότι προκαλεί την ένταση στην ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή.

«Οι δηλώσεις και οι ισχυρισμοί του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια, για τη χώρα μας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αρμενία αποτελούν άλλη μία απόδειξη ότι η Ελλάδα αντί για σχέσεις καλής γειτονίας, διαλόγου και συνεργασίας με την Τουρκία, προτιμά την πολιτική της έντασης και της κλιμάκωσης», αναφέρει η ανακοίνωση, ενώ κατηγορεί την Ελλάδα για φρικαλεότητες που διέπραξε στην Ανατολία πριν από έναν αιώνα.

«Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν μπορούν να καλύψουν τα ιστορικά γεγονότα. Η Ελλάδα δεν πρέπει να ξεχνά τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν στην Ανατολία και ότι πρόκειται να πληρώσει αποζημίωση γι’ αυτές, ότι πρέπει να διαβάζει σωστά την ιστορία κι ότι πρέπει να εγκαταλείψει την «Μεγάλη Ιδέα» και την έχθρα απέναντι στους Τούρκους».

Το τουρκικό ΥΠΕΞ συνεχίζει ότι «η Τουρκία είναι ο κοινός παρονομαστής για την επίλυση όλων των προβλημάτων στην περιοχή μας και η Ελλάδα αυτή που προκαλεί ή που υποστηρίζει την πρόκληση των προβλημάτων.

Είναι η Ελλάδα που υποστηρίζει το βάναυσο καθεστώς Άσαντ στη Συρία, το δικτάτορα Χαφτάρ στη Λιβύη, την κατοχική Αρμενία στο άνω Καραμπάχ, που ανοίγει τις πόρτες της στις τρομοκρατικές οργανώσεις, ανάμεσά τους το ΡΚΚ, το PYD και τη FETÖ, για να ενεργούν κατά της Τουρκίας, που έχει κάνει το Αιγαίο τάφο μεταναστών και που ακολουθεί επεκτατικές πολιτικές στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών πρέπει να διακρίνει ποιος είναι ο εισβολέας και ποιος είναι το θύμα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ και στις 7 γύρω περιοχές και η διεθνής κοινότητα οφείλει να διατάξει αμέσως την άμεση, πλήρη και άνευ όρων απόσυρση της Αρμενίας από τα εδάφη του Αζερμπαϊτζάν που κατέχει και να καταδικάσει την παράνομη κατοχή της Αρμενίας εδώ και 28 χρόνια παρά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η Ελλάδα πρέπει να εγκαταλείψει αυτήν την πολιτική και να μελετήσει καλά την Τουρκία, και τις πραγματικότητες της περιοχής και του κόσμου».