LaPolitica

Κάτι που δεν μπήκε ποτέ μέχρι σήμερα στο μικροσκόπιο των πολιτικών αναλυτών μετά το αποτέλεσμα των τελευταίο εθνικών εκλογών που έδωσε εντολή σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης στον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ο μικρός πολιτικός χρόνος που έχει ο ίδιος σε αντίθεση με τον μεγάλο πολιτικό χρόνο που έχει ο βασικός του αντίπαλος, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας.

Σε αντίθεση με τις προβλέψεις που ακολούθησαν του αρνητικού αποτελέσματος των ευρωεκλογών του Μαΐου του 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 31,5% των ψήφων αποφεύγοντας έτσι την «στρατηγική ήττα» στην οποία υπολόγιζαν οι πολιτικοί αντίπαλοι του Αλέξη Τσίπρας.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει να επιδείξει μοναδικά επιτεύγματα. Είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για περίπου 11 χρόνια. Πήρε στα χέρια του ένα περιθωριακό κόμμα που πάλευε για την είσοδο στη Βουλή και το μετέτρεψε σε κόμμα εξουσίας, κερδίζοντας τρεις συνεχόμενες εκλογικές μάχες και ένα δημοψήφισμα από το 2014 μέχρι το 2015. Το κυριότερο: Δεν έχει αμφισβητηθεί μέχρι σήμερα ποτέ. Από αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ έχει εξελιχθεί στον αδιαφιλονίκητο ηγέτη της Δημοκρατικής Παράταξης, ενός ευρέως χώρου που εκτείνεται από τα αριστερά μέχρι και τον χώρο του πολιτικού κέντρου. Δεν αμφισβητήθηκε ούτε μετά την μεγάλου μεγέθους ήττα των ευρωεκλογών του 2019, ούτε βέβαια μετά την ήττα των εθνικών εκλογών που ακολούθησαν.

Οποιοσδήποτε άλλος αρχηγός πολιτικού κόμματος στην Ελλάδα θα είχε αμφισβητηθεί και θα είχαν ολοκληρωθεί ήδη οι διαδικασίες διαδοχής και αντικατάστασής του.

Ο Αλέξης Τσίπρς, όμως, είναι πιο ισχυρός από ποτέ. Ίσως – τηρουμένων των αναλογιών – είναι πιο ισχυρός εσωκομματικά από ότι ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και αργότερα, ο ιδρυτής δηλαδή ενός προσωποπαγούς κόμματος.

Ας μην γελιόμαστε. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένα κεφάλαιο μεγαλύτερο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις ευρωεκλογές του 2014 κάποιος που συμμετείχε στον στρατηγικό προεκλογικό σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ είχε πει σε κάποια σύσκεψη: «Σας ενδιαφέρει να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση ή ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός;». Κάποιοι που στη συνέχεια διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συμφώνησαν με το δεύτερο.

Όλα τα παραπάνω διαφοροποιούν την περίπτωση του σημερινού αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης από εκείνη του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ένας γόνος βέβαια μεγάλου πολιτικού τζακιού, ξεκίνησε ως αουτσάιντερ στη διαδικασία διαδοχής στη Νέα Δημοκρατία, αλλά τελικά κέρδισε. Στη συνέχεια έγινε πρωθυπουργός. Αλλά ταυτόχρονα είναι και πρόεδρος σε έναν κομματικό μηχανισμό βαρονιών.

Ο πολιτικός του χρόνος τελειώνει όταν η Νέα Δημοκρατία θα ηττηθεί σε κάποια από τις επόμενες εκλογικές μάχες. Πιθανότατα η Νέα Δημοκρατία δεν θα εξαιρεθεί από τον κανόνα που καθορίζει την πορεία των κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας και στις επόμενες εκλογές, είτε σε τέσσερα, είτε σε λίγο παραπάνω από τέσσερα χρόνια, αν στο μεταξύ ο Κυριάκος Μητσοτάκης προκηρύξει πρόωρες εκλογές, θα ηττηθεί. Αυτός είναι λογικά ο πολιτικός χρόνος του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο πολιτικός χρόνος, όμως, του Αλέξη Τσίπρα ως προσώπου που διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις είναι μεγάλος. Ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι σίγουρα πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για τα επόμενα 8, μπορεί και δώδεκα χρόνια. Λογικά θα κλείσει πάνω από 20 χρόνια στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα θα αντιμετωπίσει στο μέλλον και τον διάδοχο του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία και σίγουρα θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.

Όλα τα παραπάνω ας τα έχουν στο μυαλό τους κι εκείνοι που μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να βάλουν εμπόδια στην διεύρυνση, αλλά και όσοι στη ΝΔ θεωρούν πως με τον Κυριάκο Μητσοτάκη έφτασε το… τέλος της ιστορίας.