Του Νίκου Λακόπουλου

Το 2022 μπήκε με το ερώτημα αν θα είναι χρονιά εκλογών ή όχι με το δελτία ειδήσεων να είναι πια ίδια και μονότονα δείγμα πως η κυβέρνηση βρίσκεται σε τέλμα.

Η πανδημία χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει την πολιτικ΄ή ανεπάρκεια εν΄ός πρωθυπουργού που αποφάσισε μόνος του πως «είναι ο καλύτερος», αλλά τώρα πια είναι σαφές πως η κυβέρνηση με παλινωδίες και αστοχίες δεν μπορεί να προβάλλει ως επιτυχία τους χιλιάδες νεκρούς -που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί με μια άλλη πολιτικ΄η.

Μάλλον, αν δεν γίνουν πρόωρες εκλογές, οι δεκαοχτώ μήνες που μένουν για το τέλος της θητείας της κυβέρνησης θα περάσουν πολύ δύσκολα για τον Μητσοτάκη.

Η βεβαιότητα πως δεν θα ξανασχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση τώρα φλερτάρει με την προοπτική να είναι δεύτερο ΄κόμμα και μάλιστα κάτω από 30%.

Όσο περνάει ο καιρός η φθορά της κυβέρνησης μεγαλώνει και ήδη δύο στους τρεις λένε είναι απογοητευμένοι από μια κυβέρνηση που υποσχέθηκε ανάπτυξη, «καλές δουλειές για όλους» και πως θα επιστρέψει στη μεσαία τάξη όσα της πήρε ο Τσίπρας -που… άλλωστε έφερε τα μνημόνια.

Τι σημαίνει η άνοδος του Κινάλ

Η άνοδος του Κινάλ που θα συμπίεζε τον ΣΥΡΙΖΑ όπως εικαζόταν εξελίσσεται σε εφιάλτη για την Νέα Δημοκρατία που θα πρέπει να συμβιβαστεί με πολύ χαμηλότερα ποσοστά αν αυτή η άνοδος επιβεβαιωθεί στις εκλογές.

Αν έδειξε όμως κάτι η μαζική συμμετοχή στις εκλογές του Κινάλ είναι πως υπάρχουν ψηφοφόροι που ταλαντεύονται ανάμεσα σε δύο κόμματα και μπορεί να πήραν μέρος στις εκλογές, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα το ψηφίσουν και στην κάλπη.

Με τη Νέα Δημοκρατία να μην μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση ακόμα κι αν πάρει το ποσοστό που πήρε στις τελευταίες εκλογ΄ές θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως η επόμενη κυβέρνηση θα είναι συμμαχική και πιθανότατα να μην αρκεί η συνεργασία δύο κομμάτων.

Για να σχηματισθεί κυβέρνηση ΝΔ-Κινάλ (ΠΑΣΟΚ) θα πρέπει η πρώτη να είναι πρώτο κόμμα και για κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ τα δύο κόμματα θα πρέπει να συγκεντρώσουν και τα δύο ένα ποσοστό 47% -από 40% που πήραν στις τελευταίες εκλογές.

Αυτό σημαίνει πως η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να πέσει κάτω από 33% και το Κινάλ να αυξήσει τα ποσοστά του χωρίς να τα αφαιρέσει από τον ΣΥΡΙΖΑ -Προοδευτική Συμμαχία.

Ο γρίφος των εκλογών

Πιθανόν το 2022 -αν δεν είναι χρονιά εκλογών,-οπότε θα έχουμε την απάντηση- θα ξεδιαλύνει τον γρίφο που συγκροτεί ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό με στοιχεία ρουλ΄έτας -σε δύο απανωτές εκλογές ΄ή ακόμα και σε …τρεις απανωτές εκλογ΄ές -αν δεν βρεθεί λύση κυβερνητικής συμμαχίας.

Το 2022 θα κριθεί η φθορά της κυβέρνησης -που ήδη βρίσκεται στο δίλημμα να πάει σε πρόωρες εκλογές με κίνδυνο να τις ΄χάσει ή να εξαντλήσει την τετραετία -οπότε σίγουρα θα τις χάσει.

Θα κριθεί επιπλέον η πορεία του Κινάλ-ΠΑΣΟΚ που εμφανίζει αύξηση στα ποσοστά του σε ένα διάστημα που είτε δεν έχει αρχηγό -με τον ΄θάνατο της Φώφης Γεννηματά, είτε έχει έναν νέο και ουσιαστικά άγνωστο αρχηγό -που θα πρέπει να δείξει ότι είναι …αητός ΄ένα απλό σπουργίτι.

Το βέβαιο είναι πως η «στρατηγική ήττα» του ΣΥΡΙΖΑ που ονειρευόταν ο Βενιζέλος δεν έχει επιτευχθεί, αλλά αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να θεωρείται ότι έχει αφετηρία το 32% που πήρε στις τελευταίες εκλογές.

Μένει να δούμε το 2022 πόσα κόμματα θα πάνε στις εκλογές και πώς θα βγουν και σε τι κατάσταση από αυτές- όταν θα κριθεί ο νέος συσχετισμός δυνάμεων και η αντοχή του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου -που μακροπρόθεσμα δεν τον αδυνατίζει, αλλά τον δυναμώνει.

Ιδιαίτερα αν το Κινάλ-ΠΑΣΟΚ επιλέξει να παραμείνει σ’ αυτό το μέτωπο -θεωρώντας πως ο βασικός εχθρός του δεν είναι ο Μητσοτάκης και η Δεξιά, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας.