Από τις «γιγαντιαίες» τοιχογραφίες μέχρι τα ατελείωτα και επαναλαμβανόμενα αθλητικά αφιερώματα και από την τηλεοπτική σειρά για την ζωή του, έως τις διαδικασίες προκειμένου να εξακριβωθούν τα αίτια θανάτου του, ο Ντιέγκο Μαραντόνα παραμένει «ζωντανός» στην ζωή εκατομμυρίων Αργεντινών, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του.

Εκ των διασημότερων Αργεντινών της Ιστορίας και κορυφαίος ποδοσφαιριστής της γενιάς του, ο «Ντιεγκίτο» βρέθηκε νεκρός στις 25 Νοεμβρίου 2020, στο σπίτι όπου διέμενε σε ένα προάστιο του Μπουένος Αϊρες. Στα 60 χρόνια της ζωής του, ο Μαραντόνα, κατάφερε να γίνει ίνδαλμα για τους περισσότερους πιτσιρικάδες και είδωλο για τους περισσότερους ποδοσφαιρόφιλους. Ωστόσο, η σημαντικότερη προσφορά του στην ανθρωπότητα, είναι τα διαρκή μηνύματα που εξέπεμπε, σχετικά με την φθορά και την καταστροφή που προκαλεί η χρήση ναρκωτικών ουσιών. Αυτή άλλωστε, είναι και επί της ουσίας, η αιτία θανάτου του, καθώς η κατάχρηση τέτοιων ουσιών και αλκοόλ, δημιούργησαν ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία του.

«Ο Ντιέγκο ζει», «Αιώνιο 10», «D1OS», «Ντιέγκο σ΄ευχαριστούμε», είναι οι συνηθέστερες φράσεις που συνοδεύουν τις εικόνες του διάσημου Αργεντινού, με τον Ντιέγκο να φιλά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, αλλά και να απεικονίζεται με φτερά αγγέλου, ως προστάτης με φωτοστέφανο και σκήπτρο, σημειώνοντας το γκολ του «χέρι του Θεού» εναντίον της Αγγλίας στο Μουντιάλ του 1986, ως παιδί, έφηβος, καταξιωμένος ποδοσφαιριστής, γενειοφόρος στα πενήντα του…

Εναν χρόνο μετά τον θάνατο του Μαραντόνα, οι εργατικές γειτονιές του Μπουένος Αϊρες και ιδιαίτερα η Λα Μπόκα, παραμένουν γεμάτες με τοιχογραφίες -αρκετές εκ των οποίων γιγαντιαίων διαστάσεων- που κοσμούν τους τοίχους των κατοικιών. Κάποιες εξ΄αυτών κατασκευάσθηκαν πριν τον θάνατό του και άλλες αργότερα, όμως όλες απαθανατίζουν τον «Pibe de oro».

«Είναι ένα είδωλο που έχει φύγει τώρα. Δεν μπορούσαν να του φτιάξουν άγαλμα όσο ζούσε, οπότε του φτιάχνουν τοιχογραφίες, οι οποίες θα πολλαπλασιασθούν», εκτιμά ο 57χρονος θαυμαστής του Μαραντόνα, Σέρχιο, μιλώντας μπροστά σε μία τοιχογραφία που δείχνει τον Μαραντόνα σε διαφορετικές ηλικίες της ζωής του.

Ο Μαραντόνα είναι παντού… Οπως στις οθόνες, με μια σειρά εννέα επεισοδίων της Amazon “Sueno bendito” (σ.σ. ευλογημένο όνειρο) που αναφέρεται στην ζωή του, αλλά και σύντομα στο Star + (Disney) με το δίωρο ντοκιμαντέρ “Mas alla de Diego”, που θα προβληθεί σε τρία μέρη.

Και φυσικά στα γήπεδα, με πλήθος αφιερωμάτων στις 30 Οκτωβρίου (σ.σ. ημέρα των γενεθλίων του), όταν οι αγώνες σταμάτησαν στο 10ο λεπτό για ένα λεπτό αποθέωσης, ενώ έγινε προβολή εικόνων ή του ολογράμματος του Μαραντόνα. Στο ίδιο πλαίσιο, διεξήχθη ένας αγώνας φιλανθρωπικού χαρακτήρα, με μεγάλες «δόξες» της «αλμπισελέστε» του 1986, ενώ στις 14 Δεκεμβρίου, θα φιλοξενηθεί στο Ριάντ το «Κύπελλο Μαραντόνα», με την ανάμετρηση της Μπαρτσελόνα και της Μπόκα Τζούνιορς.

Ο Μαραντόνα, δεν… λείπει ούτε από τους δρόμους και την καθημερινότητα των Αργεντινών. Μνημεία εγκαινιάζονται διαρκώς, όπως συνέβη στο Σαντιάγο ντελ Εστέρο (στα βόρεια της Αργεντινής) με ένα χάλκινο άγαλμα ύψους πέντε μέτρων, αλλά και στην Σάντα Κλάρα ντελ Μαρ (στο νότιο τμήμα της χώρας) με μια τσιμεντένια κατασκευή 13 μέτρων που αναπαριστά τον Μαραντόνα να κάνει «κόλπα» με την μπάλα στο κεφάλι.

Μάλιστα, αυτήν την εβδομάδα και κατά την διάρκεια της «Ημέρας της Μαχητικότητας» που συγκέντρωσε πολλές χιλιάδες διαδηλωτές για την υποστήριξη της κεντροαριστερής περονιστικής κυβέρνησης, στα μπλουζάκια που πωλούνταν στα περίπτερα των συνδικάτων, κυριαρχούσαν τρία πρόσωπα. Ο Περόν (σ.σ. αρχηγός του κράτους το 1946-55 και μετά το διάστημα 1973-74), η σύζυγός του, Εβίτα και ο Μαραντόνα, ο οποίος δεν έκρυψε ποτέ τις «περονιστικές» του προτιμήσεις.

Δυστυχώς, όμως, το ονοματεπώνυμο του Μαραντόνα, παραμένει στην επικαιρότητα και λόγω της έρευνας που διεξάγουν οι δικαστικές Αρχές της χώρας, επιχειρώντας να διαλευκάνουν τα αίτια για τον θάνατο του από καρδιακή προσβολή. Οι αρμόδιοι φορείς, συνεχίζουν την έρευνα για «ανθρωποκτονία», ενώ βρισκόταν σε ιδιωτική κατοικία, αναρρώνοντας από χειρουργική επέμβαση νευρολογικής φύσεως. 

Σε κάθε περίπτωση, ο Μαραντόνα θα είναι για πάντα «ένας Θεός λίγο πιο βρώμικος, ο πιο ανθρώπινος από όλους τους θεούς», όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο σπουδαίος λογοτέχνης της Λατινικής Αμερικής, Εντουάρντο Γκαλεάνο, αλλά και «ένας ήρωας με πολλές ατέλειες», σύμφωνα με τον Αργεντινό ιστορικό, Φελίπε Πίνια.