Του Βασίλη Σκουρή

Πολλαπλά μηνύματα απέστειλε χθες ο Κώστας Καραμανλής, μιλώντας ενώπιον του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και δείχνοντας σε κάποιες στιγμές της ομιλίας του πως «τα λέει στη νύφη για να τα ακούει η… πεθερά», δηλαδή η κυβέρνηση.

Μιλώντας στην εκδήλωση του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Καραμανλής», παρουσία του πρωθυπουργού, των μελών της κυβέρνησης και του συνόλου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, ο πρώην πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων τόνισε:

ΑΦΗΣΕ ΣΑΦΕΙΣ ΑΙΧΜΕΣ ΗΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ: «Ακόμα και στην οικονομική κρίση της περασμένης δεκαετίας, φάνηκαν χτυπητές αδυναμίες. Και γενικές, αλλά και ειδικότερα προς την χώρα μας», είπε χαρακτηριστικά στην ομιλία του. Χωρίς να παραβλέπονται και να υποτιμώνται δικές μας αδυναμίες, λάθη και παραλείψεις, επεβλήθη ένα πρόγραμμα που σε μεγάλο βαθμό είχε χαρακτήρα τιμωρητικό. Και, όπως ομολογήθηκε κατ’ επανάληψη, ελέγχεται – εκ των υστέρων βέβαια – για σοβαρά σφάλματα και στην συνταγή και στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα». Οι παραπάνω αναφορές αποτελούν έμμεση πλην σαφή κριτική και για τις κυβερνήσεις και των Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλά και για όσους από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και της νυν κυβέρνησης χαρακτήριζαν τα μνημόνια ως ευλογία, υποστήριζαν δημοσίως πως «αν δεν υπήρχαν θα έπρεπε να τα είχαμε εφεύρει» ή πρωτοστάτησαν στα σκληρά μέτρα κατά των εργαζομένων και της κοινωνίας.

ΕΣΤΕΙΛΕ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ: «Οι μεγάλες αυτές κατακτήσεις βρίσκονται υπό αυξανόμενη αμφισβήτηση τα τελευταία χρόνια. Οικονομικές κρίσεις, εμπορικοί ανταγωνισμοί, η άναρχη λειτουργία των αγορών, η τεχνολογική έκρηξη στις μεθόδους παραγωγής, εκπαίδευσης και επικοινωνίας, η δημογραφική πίεση, προκαλούν σοβαρές ανησυχίες για το μέλλον. Ήδη παρατηρείται παγκοσμίως διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Πληθαίνουν εκείνοι που, αν βρεθούν χωρίς δουλειά, θα τους είναι σχεδόν αδύνατον να επανενταχθούν στην παραγωγική διαδικασία. Πολλοί νέοι αισθάνονται ότι δεν θα έχουν τις ευκαιρίες που χρειάζονται για μια καλύτερη ζωή», τόνισε μεταξύ άλλων ο πρώην πρωθυπουργός. «Η διευρυνόμενη αυτή ανασφάλεια, ειδικά στα λιγότερο ευνοημένα κοινωνικά στρώματα, είναι λόγος σοβαρού προβληματισμού. Διότι κατατείνει στην δυσπιστία, την απομυθοποίηση και τελικά την αμφισβήτηση και την απονομιμοποίηση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Φαινόμενα απογοήτευσης, απάθειας, αποχής και πολιτικής αστάθειας, ενίσχυση δημαγωγικών ρευμάτων και σκηνές έντονων κοινωνικών συγκρούσεων έχουν ήδη εμφανιστεί σε όλη σχεδόν την Ευρώπη», είπε χαρακτηριστικά –και προειδοποίησε: «Προφανώς και τα πράγματα δεν μπορεί να μείνουν ως έχουν. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει και είναι αναγκαία η προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Είναι σαφές ότι απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και καινοτόμες λύσεις στην εκπαίδευση, στα συστήματα υγείας, στην κοινωνική ασφάλιση και το εργασιακό περιβάλλον. Αρκεί να θυμόμαστε πάντα ότι οι κοινωνίες ανθούν και προοδεύουν μόνο όταν οι πολλοί αισθάνονται ότι μετέχουν στην συλλογική προσπάθεια, στις ευκαιρίες και την ισότιμη κατανομή των καρπών της προόδου». Ο Κώστας Καραμανλής, κατ΄ ουσίαν, με την παραπάνω τοποθέτησή του, προτρέπει την κυβέρνηση να αλλάξει πορεία στα κοινωνικά θέματα.

ΖΗΤΗΣΕ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ: «Είναι αναγκαίο να επισημανθεί και να στηλιτευθεί η επαμφοτερίζουσα στάση έναντι της Τουρκίας, η οποία συμπεριφέρεται ως ταραξίας στην ευρύτερη περιοχή, εγείροντας αξιώσεις που προσβάλλουν κατάφωρα και το γράμμα και το πνεύμα του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών. Ειδικά σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο, δι έργων και λόγων, απειλεί ευθέως, όχι μόνο δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, αλλά ακόμα και την εδαφική ακεραιότητα χωρών – μελών της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ορισμένα κράτη, μάλιστα, υιοθετώντας στάση επιτήδειου ουδέτερου, εμμέσως πλην σαφώς, δείχνουν να κλείνουν το μάτι προς την Τουρκία, δηλαδή να ενθαρρύνουν την απαράδεκτη και παραβατική συμπεριφορά της. Παρέλκει να υπογραμμισθεί ότι τα σύνορα των κρατών – μελών της Ένωσης είναι και Ευρωπαϊκά σύνορα, και ότι ο σεβασμός και η πιστή τήρηση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου είναι θεμελιώδες αξίωμα που απορρέει από το σύστημα αρχών και αξιών της Ευρώπης», τόνισε χαρακτηριστικά, θέτοντας το θέμα των κυρώσεων στην Τουρκία: «Και η μεν Ελλάδα είναι σε θέση να υπερασπίσει αποτελεσματικά την εδαφική της ακεραιότητα και τα δικαιώματά της. Με την διπλωματική της δράση, τις συμμαχίες της, παλιές και νέες, με το αξιόμαχο και την αποτρεπτική ικανότητα των ενόπλων μας δυνάμεων. Πάνω από όλα, με εθνική ομοψυχία και συνεννόηση, όπως επιβάλλεται από τις περιστάσεις και τις προκλήσεις. Η Ευρώπη όμως οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι, αλλοιθωρίζοντας και αποπειρώμενη να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, οδηγείται σε αδιέξοδο. Δεν μπορεί να μην επιβάλλει κυρώσεις σε εξόφθαλμα επιθετικές συμπεριφορές. Η Ευρώπη οφείλει να κάνει πράξη τις αρχές και τις αξίες της. Όχι μόνο προς όφελος των μελών της, αλλά πρωτίστως για να βρει τον εαυτό της και τον δρόμο της προς το αύριο». Η μη επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία όμως αφορά και την ελληνική κυβέρνηση, την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που δεν ζήτησε τις κυρώσεις ή δεν πίεσε να τις επιβάλλει

ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΗΠΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ: «Παρότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επεκρίθη, ενίοτε λυσσαλέα, συκοφαντήθηκε και υπέστη ουκ ολίγες προσωπικές επιθέσεις, με αποκορύφωμα την πρόταση παραπομπής του, με έωλους ισχυρισμούς, στο ειδικό δικαστήριο, τον Ιανουάριο του 1965, ουδέποτε υπέκυψε στον πειρασμό της έξαψης των παθών, της ανταπόδοσης προσωπικών ύβρεων και προσβολών, ακόμα και της προσωποποίησης των πολιτικών διαφωνιών. Είχε πλήρη συνείδηση ότι αυτές οι πρακτικές οδηγούν σε εκτροπές και ανωμαλίες που τόσο είχαν στιγματίσει την πολιτική ζωή της χώρας, αλλά και ζημιώσει τα εθνικά της συμφέροντα». Το μήνυμα του πρώην πρωθυπουργού για την ανάγκη ήπιου πολιτικού κλίματος υπήρξε απολύτως σαφές.

ΑΙΧΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ: «Η Ευρώπη στις μέρες μας, παρά την ισχύ της (οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, ακόμα και στρατιωτική), αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει στη διεθνή σκηνή. Αδυνατεί να επηρεάσει αποφασιστικά τις εξελίξεις σε σχέση με τις συγκρούσεις, τις εντάσεις, τους ανταγωνισμούς και τις αυθαιρεσίες σε κρίσιμες περιοχές της γης, ακόμα και στην γειτονιά της. Δεν έχει καταφέρει να διαμορφώσει ενιαία και αποτελεσματική πολιτική στο μεγάλο μεταναστευτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει με ακόμα οξύτερο τρόπο στο μέλλον. Επέδειξε ατολμία και δυσκινησία στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Και στο υγειονομικό σκέλος και στο σκέλος των μέτρων ανάκαμψης από την ύφεση που προκάλεσε η πανδημία. Σε αντίθεση με το γενναίο πακέτο που υιοθέτησαν οι ΗΠΑ, το Ευρωπαϊκό είναι πολύ πιο συγκρατημένο, συνοδευόμενο μάλιστα από διαρκείς προειδοποιήσεις για τον πρόσκαιρο χαρακτήρα του, μέχρι να επανακάμψουν οι δύσκαμπτοι κανόνες πειθαρχίας και λιτότητας». Και εδώ, αντικειμενικά η κριτική του πρώην πρωθυπουργού αφορά και την κυβέρνηση Μητσοτάκη, κυρίως όσον αφορά στην αντιμετώπιση της πανδημίας, καθώς η Ελλάδα είναι πλέον κάτω από το μέσο όρο της Ένωσης, ενώ πανηγύρισε για το Ταμείο Ανάκαμψης, όταν είναι σαφές πως δεν ήταν αυτό που έπρεπε, με αποτέλεσμα να διευρύνεται η απόσταση με Ηνωμένες Πολιτείες και Κίνα.

Οι προτροπές και η δυσαρέσκεια

Δεν χωρά καμιά αμφιβολία πως η εκδήλωση του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Καραμανλής» ήταν κομμένη και ραμμένη στο πλαίσιο της ενότητας της Νέας Δημοκρατίας και στη στήριξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος και απηύθυνε χαιρετισμό στην εκδήλωση. Δεν χωρά όμως και καμιά αμφιβολία πως ο Κώστας Καραμανλής παρουσίασε τη δική του πλατφόρμα, που υποδεικνύει εμμέσως στην κυβέρνηση «αλλαγή πορείας» σε ορισμένα τουλάχιστον θέματα, τα οποία είναι και κομβικά. Κυβερνητικά, μάλιστα, στελέχη, με «εκσυγχρονιστικές» απόψεις, εξέφραζαν δυσαρέσκεια για την ομιλία του Κώστα Καραμανλή, υπενθυμίζοντας «τις ευθύνες των δικών του κυβερνήσεων για τη δημιουργία του μεγάλου ελλείμματος, που λόγω και του Γιώργου Παπανδρέου οδήγησε στα μνημόνια»!