Η «εκλογή» του Ερσίν Τατάρ ως νέου ηγέτη των Τουρκοκυπρίων ενισχύει το «χέρι» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην ανατολική Μεσόγειο και είναι η αρχή μιας νέας εποχής όσον αφορά την προάσπιση των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της Τουρκίας μέσα από τον αρεστό Τατάρ, σε αντίθεση με τον «προδότη» και «μη συνεργάσιμο» Ακιντζί, όπως τους έβλεπε τουλάχιστον η Άγκυρα.

Το ψευδοκράτος γίνεται πλέον η πίσω αυλή του Ερντογάν, όπως σχολίαζαν χαρακτηριστικά πολλοί Τουρκοκύπριοι αναλυτές, που δεν τους άρεσε αυτό στο οποίο βλέπουν να μετουσιώνονται τα Κατεχόμενα.

Αυτό που έγινε στα Κατεχόμενα και στις παράνομες «προεδρικές εκλογές», χθες, ισοδυναμεί με μία άνευ προηγουμένου τουρκική πολιτική παρέμβαση. Το κατήγγειλε άλλωστε κι ο Μουσταφά Ακιντζί, ο χαμένος των εκλογών.

Οι Τουρκοκύπριοι ψηφοφόροι, πολλοί από τους οποίους είναι έποικοι από την Τουρκία, βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια πολύ φορτισμένη εκλογική εκστρατεία κατά τη διάρκεια της οποίας τους ζητήθηκε να επιλέξουν μεταξύ δύο διαμετρικά αντίθετων οραμάτων για τη βόρεια Κύπρο: Το όραμα του Ακιντζί για στροφή προς την Ε.Ε και επανένωση με τους Ελληνοκύπριους και το όραμα του Τατάρ για διχοτόμηση και υποστήριξη της πολιτικής της Τουρκίας.

Αυτή η παράνομη μεν, αλλά εκλογική διαδικασία δε στα Κατεχόμενα δεν είχε ιδεολογική αντιπαράθεση και περιεχόμενο, παρά μόνο εθνική. Προς τα πού δηλαδή θα καταλήξει το ψευδοκράτος.

Ο Τατάρ υποστηρίζει την πλήρη ευθυγράμμιση της τουρκοκυπριακής πολιτικής με εκείνη της Τουρκίας, με την επιδίωξη μιας πιθανής συμφωνίας δύο κρατών ως εναλλακτική του εδώ και δεκαετίες προκρινόμενου ομοσπονδιακού μοντέλου του Ακιντζί, που ωστόσο θα εξασφάλιζε στους Τ/Κ να ανέβουν στο άρμα της Ευρώπης και τη Δύσης, αντί της Τουρκίας.

Ο παραδοσιακά κοσμικός αυτόχθονος πληθυσμός είναι επιφυλακτικός –και το έδειξε το 48% του Ακιντζί- απέναντι στις προσπάθειες της ισλαμικής κυβέρνησης Ερντογάν να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην πολιτική των Τ/Κ.

Γι’ αυτό και είναι αξιοπρόσεκτη η κατανομή των ψήφων που δείχνει αυτόν τον πολιτικό διχασμό στο ψευδοκράτος. Ο Τατάρ κέρδισε σε κωμοπόλεις, όπου οι έποικοι από την Τουρκία ήταν η πλειοψηφία, ενώ οι περισσότεροι ψήφοι του Ακιντζί προήλθαν από τους αυτόχθονες Τουρκοκύπριους. Ο εκλογικός αγώνας στα Κατεχόμενα κατέληξε να είναι μια μάχη τύπου Δαυίδ και Γολιάθ, η οποία, σε αντίθεση με την ιστορία της βίβλου, κέρδισε ο Γολιάθ.

Πηγή: ethnos.gr