Περισσότεροι από 6.500 εργάτες έχουν χάσει τη ζωή τους από το 2010, στο Κατάρ, χρονιά που ανέλαβε η χώρα τη διοργάνωση το Παγκοσμίου Κύπελλο ποδοσφαίρου το 2022.

Τα σοκαριστικά στοιχεία φέρνει στο φως της δημοσιότητας ο «Guardian», δημοσίευμα του οποίου επικαλείται κυβερνητικές πηγές από τις χώρες καταγωγής των μεταναστών, οι οποίοι εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες στα γιγάντια κατασκευαστικά έργα στη χώρα.

Στοιχεία από την Ινδία, το Μπανγκλαντές, το Νεπάλ και τη Σρι Λάνκα αποκαλύπτουν ότι 5.927 εργάτες από τις χώρες αυτές πέθαναν στο Κατάρ, από το 2011 έως το 2020, ενώ άλλους 824 νεκρούς καταγράφει η έκθεση της πρεσβείας του Πακιστάν στην Ντόχα. Οι αριθμοί αυτοί, μάλιστα, αφορούν μόνο μετανάστες από τις συγκεκριμένες χώρες, τη στιγμή που στα εργοτάξια του Κατάρ δουλεύουν άνθρωποι και από άλλα κράτη, όπως η Κένυα και οι Φιλιππίνες.

Στον τελικό αριθμό δεν υπολογίζονται οι τελευταίοι μήνες του 2020.

Τα τελευταία 10 χρόνια, το Κατάρ έχει ξεκινήσει ένα πρωτοφανές πρόγραμμα κατασκευής υποδομών όπως ποδοσφαιρικά γήπεδα, αεροδρόμιο, οδικό δίκτυο, συγκοινωνιακό δίκτυο, ξενοδοχεία με αφορμή τη διοργάνωση του Μουντιάλ το 202

Μάλιστα σύμφωνα με τα μεγαλόσχημα σχέδια επρόκειτο να κατασκευαστεί η καινούρια πόλη, Λουσάιλ, 23 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας Ντόχα, όπου θα φιλοξενηθεί και ο τελικός του τουρνουά.

«Ένα σημαντικό ποσοστό των μεταναστών εργατών που πέθαναν από το 2011, βρίσκονταν στη χώρα μόνο και μόνο επειδή το Κατάρ θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο» δηλώνει ο διευθυντής δικηγορικού ομίλου που ειδικεύεται σε θέματα εργατικών δικαιωμάτων στις χώρες του Κόλπου, Νικ ΜακΓκίχαν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της οργανωτικής επιτροπής του Κατάρ, έχουν καταγραφεί 37 θάνατοι εργατών στα εργοτάξια των επτά σταδίων που θα χρησιμοποιηθούν στο Μουντιάλ, εκ των οποίων μόνο οι τρεις έχουν χαρακτηριστεί επίσημα ως εργατικό δυστύχημα.

Σύμφωνα με διεθνή πρακτορεία, περισσότεροι από 2 εκατ. μετανάστες εργάζονται στα πάρα πολλές ώρες και υπό αφόρητη ζέστη στα εργοτάξια του Κατάρ.

Όπως επισημαίνει ο Guardian, ο Γκαλ Σινγκ Ράι από το Νεπάλ πλήρωσε περίπου 1.000 ευρώ για να αποκτήσει το δικαίωμα να εργαστεί ως καθαριστής στο εργοτάξιο ενός σταδίου. Αυτοκτόνησε μία εβδομάδα αργότερα.

Ο Μοχάμαντ Σαχίντ Μιάχ από το Μπανγκλαντές πέθανε από ηλεκτροπληξία στο δωμάτιο όπου διέμενε, όταν νερό ήρθε σε επαφή με γυμνά ηλεκτρικά καλώδια, ενώ ο 43χρονος Ινδός Μαντχού Μπολαπαλί βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιό του και ο θάνατός του αποδόθηκε σε παθολογικά αίτια, χωρίς ποτέ να γνωστοποιηθούν περισσότερες λεπτομέρειες στην οικογένειά του.

Όπως γίνεται κατανοητό, θάνατοι σαν κι αυτοί που προαναφέρθηκαν δεν καταγράφονται στις επίσημες εκθέσεις. Αυτές περιλαμβάνουν θανάτους από αίτια όπως πτώση από μεγάλο ύψος ή ασφυξία, ενώ ένας σημαντικός αριθμός καταγράφεται ως αγνώστου αιτιολογίας.

Σύμφωνα πάντα με τον Guardian το 69% των θανάτων εργατών από την Ινδία, το Νεπάλ και το Μπανγκλαντές αποδίδεται επισήμως σε φυσικά αίτια. Μόνο για τους Ινδούς, το ποσοστό αυτό φτάνει στο 80%. Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν πραγματοποιείται νεκροψία που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τον ισχυρισμό περί παθολογικών αιτιών θανάτου, παρότι σχετικό αίτημα είχαν διατυπώσει ήδη από το 2014 οι νομικές υπηρεσίες της κυβέρνησης του Κατάρ.

Εκ μέρους της οργανωτικής επιτροπής του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου, εκφράστηκε «βαθιά λύπη» για τους θανάτους εργατών. «Διερευνήσαμε κάθε περιστατικό, για να διασφαλίσουμε ότι πήραμε το μάθημα. Διατηρήσαμε τη διαφάνεια σχετικά με το ζήτημα αυτό και αντικρούσαμε ανακριβείς ισχυρισμούς, αναφορικά με τον αριθμό των εργατών που έχασαν τη ζωή τους».

Εκπρόσωπος της FIFA, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του «Guardian», υπερασπίστηκε τους διοργανωτές αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Με τα πολύ αυστηρά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στις εγκαταστάσεις, η συχνότητα ατυχημάτων στα εργοτάξια των εγκαταστάσεων του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι χαμηλή, σε σχέση με άλλα μεγάλα κατασκευαστικά έργα σε όλο τον κόσμο».