Του Δημήτρη Μπεκιάρη

Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για την μετακίνηση του Νίκου Παππά από τον τομέα οικονομίας στον τομέα υποδομών και μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για υποβάθμιση; Μπορεί. Ωστόσο, σίγουρα αντικειμενικός σκοπός του Αλέξη Τσίπρα δεν υπήρξε ποτέ να τιμωρήσει τον άλλοτε πανίσχυρο υπουργό της κυβέρνησής του και alter ego του, επειδή ζητούν το κεφάλι του η Δεξιά και οι καναλάρχες της διαπλοκής για υποθέσεις στις οποίες φέρεται να εμπλέκεται. Ούτε, προς το παρόν τουλάχιστον, ο Αλέξης Τσίπρας έχει δείξει να ενδίδει και να υποκύπτει σε πιέσεις θεσμικών και εξωθεσμικών παραγόντων που ζητούν την απομάκρυνση του Νίκου Παππά από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης γνωρίζει από πρώτο χέρι την προσφορά του Νίκου Παππά στα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ και εξακολουθεί και στηρίζει τον στενό του συνεργάτη και αρχιτέκτονα του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, αλλά και της νικηφόρας στρατηγικής στις εκλογές του 2015 και στο δημοψήφισμα της ίδιας χρονιάς και σήμερα βασικού πρωταγωνιστή της διεύρυνσης και του μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι γνωρίζοντες υποστηρίζουν ότι η τοποθέτηση του Νίκου Παππά στον τομέα υποδομών και μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ εντάσσεται απολύτως στον επικαιροποιημένο σχεδιασμό της αντιπολιτευτικής στρατηγικής του κόμματος, ο οποίος προβλέπει «σκληρό ροκ». Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι το ενδιαφέρον του Αλέξη Τσίπρα για το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο (εξάλλου ο ίδιος είναι πολιτικός μηχανικός και γνωρίζει από πρώτο χέρι τα θέματα τα οποία παρακολούθησε στενά και ως πρωθυπουργός) είναι τεράστιο και υπό αυτή την έννοια ο νέος ρόλος του Νίκου Παππά είναι αναβαθμισμένος. Και είναι βέβαιο ότι τα δομημένα συμφέροντα ήδη δεν αισθάνονται βολικά με την παρουσία του Νίκου Παππά στο νέο τομέα που του ανέθεσε ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο τομέας των υποδομών και των μεταφορών αποτελεί ισχυρή πρόκληση, σε μία συγκυρία που στο προσκήνιο βρίσκονται μεγάλα και σημαντικά έργα, τεράστιες κοινωνικές ανάγκες, μεγάλες περιβαλλοντικές προκλήσεις αλλά και ανακατατάξεις σε επίπεδο ομίλων. Συνεπώς τα νέα καθήκοντα του Νίκου Παππά αποτελούν ισχυρή πρόκληση τόσο από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων (δημόσια μέσα μεταφορών που καλύπτουν τις λαϊκές ανάγκες, σύγχρονο οδικό δίκτυο που να καλύπτει τις ανάγκες των πολιτών, προστασία του περιβάλλοντος κλπ), όσο και από τη σκοπιά της οικονομίας, όταν στην μεταμνημονιακή εποχή και στην εποχή του κορωνοϊού, εξακολουθούν και υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα και… «εθνικοί εργολάβοι» που λυμαίνονται το χώρο των κατασκευών, που απομυζούν εθνικούς πόρους ενώ η χώρα βρίσκεται στο κατώφλι άλλης μιας σφοδρής οικονομικής κρίσης, αλλά και που μπροστά υπάρχει η υλοποίηση μεγάλων και σημαντικών νέων έργων που χρειάζονται διαρκή παρακολούθηση ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος που προκάλεσαν ανυπολόγιστη ζημιά στην ελληνική οικονομία και βύθισαν τον κλάδο των κατασκευών.

Ως εκ τούτου περιμένουμε να δούμε με ποιον τρόπο και κυρίως με ποιο σχέδιο ο νέος τομεάρχης υποδομών και μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ θα ξεδιπλώσει την στρατηγική του και θα ασκήσει τα αντιπολιτευτικά του καθήκοντα σε μία σειρά από κρίσιμα ζητήματα, όπως τα μεγάλα έργα υποδομών σε όλη την επικράτεια (Ε65, ΒΟΑΚ, Πατρών-Πύργου, αεροδρόμιο Καστελίου, μετρό Θεσσαλονίκης, εμπορευματικό κέντρο Θεσσαλονίκης, σιδηροδρομικά έργα και γραμμή 4 του μετρό της Αθήνας, για τα οποία έχει ξεκινήσει να τοποθετείται δημόσια ο Νίκος Παππάς), το κρίσιμο θέμα της Αττικής Οδού την οποία αρμέγουν οι Εθνικοί Εργολάβοι (Διαβάστε ΕΔΩ) που πρέπει κάποια στιγμή να επιστρέψει στο λαό, το θέμα του Μετρό Θεσσαλονίκης, όπου ο ανεκδιήγητος φίλος της Ντόρας Μπακογιάννη, Νίκος Ταχιάος ακολουθεί καταστροφική πολιτική (Διαβάστε ΕΔΩ) που εκθέτει ακόμη και την ίδια την κυβέρνηση Μητσοτάκη, το θέμα των διαγωνισμών της «Εγνατίας Οδού» και άλλα πολλά.

Ο Νίκος Παππάς εξακολουθεί και είναι τα μάτια και τα αυτιά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, οι προσδοκίες είναι μεγάλες και το μήνυμα που εκπέμπει η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης περικλείει την υπόσχεση σκληρής αντιπολίτευσης προς την κυβέρνηση και αυστηρού ελέγχου, κυρίως της δραστηριότητας των συμφερόντων – και ειδικά της ασύδοτης δράσης των «εθνικών εργολάβων» – που υπονομεύουν το δημόσιο συμφέρον. Ο Νίκος Παππάς εξάλλου έχει συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα από όποιο πόστο και αν κλήθηκε να υπηρετήσει την υπόθεση της «Πρώτης φοράς Αριστερά» και αυτό θα κληθεί να κάνει ξανά ως ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση, στην κατάλληλη συγκυρία.