Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Β.Ζελένσκι βρίσκεται σε αδιέξοδο. Οι Ρώσοι τον πιέζουν ασφυκτικά και είναι πλέον εμφανές ότι στο στρατιωτικό πεδίο δεν υπάρχουν περιθώρια αισιοδοξίας για το Κίεβο. Το χειρότερο όμως είναι ότι ο κ.Ζελένσκι αρχίζει να καταλαβαίνει ότι η υποστήριξη που είχε από τη Δύση αρχίζει να φθίνει ραγδαία.

Οι δηλώσεις Κίσινγκερ που τον κάλεσε να δεχθεί να δώσει εδάφη με αντάλλαγμα την ειρήνη ήταν ένα σοκ για τον Ζελένσκι που αντέδρασε έντονα:

«Στο Νταβός εμφανίστηκε ο κύριος Κίσινγκερ από το βαθύ παρελθόν και είπε πως ένα κομμάτι της Ουκρανίας θα έπρεπε να δοθεί στη Ρωσία ώστε να μην αποξενωθεί η Ρωσία από την Ευρώπη. Φαίνεται πως το ημερολόγιο του είναι στο 1938 κι όχι στο 2022. Νόμιζε πως μιλούσε σε άλλο κοινό, στο Μόναχο του 1938 κι όχι στο Νταβός. Παρεμπιπτόντως στο πραγματικό 1938 όταν η οικογένειά του διέφυγε από τη Ναζιστική Γερμανία, ο Κίσινγκερ ήταν 15 ετών και ήξερε πολύ καλά τί συνέβαινε και κανείς δεν τον άκουσε τότε να λέει πως θα έπρεπε να προσαρμοστούν όλοι στους Ναζί και να μην πολεμήσουν», ανέφερε σε μήνυμά του.

«Συμπτωματικά», ανέφερε στη συνέχεια, «διάφορα άρθρα έχουν εμφανιστεί σε δυτικά ΜΜΕ και αναφέρουν πως η Ουκρανία πρέπει να αποδεχθεί σκληρές υποχωρήσεις και να παραχωρήσει εδάφη σε αντάλλαγμα για την ειρήνη. Ίσως οι New York Times να έγραψαν κάτι παρόμοιο το 1938, αλλά να σας θυμίσω, έχουμε 2022. Πίσω από αυτές τις αναλύσεις των μεγάλων γεωπολιτικών μυαλών που συμβουλεύουν την Ουκρανία να δώσει εδάφη δεν υπάρχει το ενδιαφέρον για το πώς το αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι, εκείνοι που ζουν στις περιοχές που παραχωρούνται. Ουσιαστικά δεν προτείνουν ειρήνη, αλλά την ανταλλαγή εδαφών για την οπτασία της ειρήνης. Θα έπρεπε να θυμούνται πως οι αξίες δεν είναι απλά μια λέξη».

Επίθεση στο ΝΑΤΟ από τον Ουκρανό ΥΠΕΞ: «Δεν κάνει τίποτα»

Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Ντμίτρο Κουλέμπα κατηγόρησε το ΝΑΤΟ ότι δεν κάνει «απολύτως τίποτα» ενάντια στη εισβολή που εξαπέλυσε η Ρωσία στη χώρα του, χαιρετίζοντας από την άλλη τις «επαναστατικές αποφάσεις» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Βλέπουμε το ΝΑΤΟ ως μια συμμαχία, ως έναν θεσμό παραμερισμένο και που δεν κάνει απολύτως τίποτα», δήλωσε ο Κουλέμπα στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός.

Υπογράμμισε ότι στην αρχή του πολέμου που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου, το ΝΑΤΟ θεωρείτο από τους Ουκρανούς ως μια «δύναμη» και η ΕΕ ως ένας θεσμός που «εξέφραζε μόνο ανησυχίες».

«Αλλά ο πόλεμος έριξε τις μάσκες», είπε.

«Είδαμε επαναστατικές αποφάσεις που έλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση, τις οποίες οι ίδιοι δεν περίμεναν να λάβουν», είπε.

Οι «ευρωατλαντικές» φιλοδοξίες της Ουκρανίας κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα, αλλά οι αρχές παρουσιάζουν πλέον την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προτεραιότητα.

«Πρέπει να αναγνωρίσουμε» ότι η Ουκρανία δεν θα μπορέσει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, δήλωσε ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι στις 15 Μαρτίου. «Είμαι χαρούμενος που ο λαός μας αρχίζει να το καταλαβαίνει και να βασίζεται μόνο στις δυνάμεις του».

Ενδεικτικό του κλίματος που αρχίζει να διαμορφώνεται είναι το σχόλιο του γνωστού σκηνοθέτη Ζαν Λικ Γκοντάρ, ο οποίος σχολιάζοντας την παρέμβαση του προέδρου της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών, είπε:

«Η παρέμβαση του Ζελένσκι στο φεστιβάλ των Καννών είναι προφανής, αν την εξετάσουμε από την άποψη αυτού που ονομάζεται “σκηνοθεσία”: ένας κακός ηθοποιός, ένας επαγγελματίας κωμικός υπό το βλέμμα άλλων επαγγελματιών οικείων επαγγελμάτων. Νομίζω ότι έχω πει κάτι ανάλογο πριν από πολύ καιρό. Χρειάστηκε έτσι η σκηνοθεσία του νιοστού παγκόσμιου πολέμου και η απειλή μιας ακόμη καταστροφής για να μάθει ο κόσμος ότι οι Κάννες είναι ένα εργαλείο προπαγάνδας, όπως όλα τα άλλα. Προπαγανδίζουν τη δυτική αισθητική…

Η συνειδητοποίηση αυτή δεν είναι κάτι σπουδαίο κι όμως ήδη είναι. Η αλήθεια των εικόνων έρχεται αργά. Τώρα, φανταστείτε ότι ο ίδιος ο πόλεμος είναι αυτή η αισθητική που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια ενός παγκόσμιου φεστιβάλ, του οποίου οι ενδιαφερόμενοι είναι τα κράτη που βρίσκονται σε σύγκρουση ή μάλλον “συμφέροντα”, που μεταδίδουν αναπαραστάσεις των οποίων είμαστε όλοι θεατές… εσείς και εγώ. Ακούω συχνά τον όρο “σύγκρουση συμφερόντων”, ο οποίος είναι ταυτολογία. Υπάρχει σύγκρουση, μικρή ή μεγάλη, μόνο αν υπάρχει συμφέρον.

Πέραν της μαζικοποίησης των δολοφονιών, δεν έχουν αλλάξει πολλά: Βρούτος, Νέρωνας, Μπάιντεν ή Πούτιν, Κωνσταντινούπολη, Ιράκ ή Ουκρανία…»