Της Νατάσας Στασινού

Τι μας λένε οι επιστήμονες για την ευλογιά των πιθήκων;

α) Είναι μία νόσος που δεν μεταδίδεται εύκολα – αλλά με στενή επαφή.

β) Ο ιός δεν είναι RNA, αλλά DNA και αυτό σημαίνει ότι δεν μεταλλάσσεται εύκολα.

γ) Τα συμπτώματα είναι γνωστά: πυρετός, πονοκέφαλος, μυαλγίες, οσφυαλγία, λεμφαδενοπάθεια, ρίγος, εξάντληση και φυσικά το χαρακτηριστικό εξάνθημα. Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως σε λίγες εβδομάδες, χωρίς καν να χρειαστούν νοσηλεία.

δ) Υπάρχουν δύο αποτελεσματικά φάρμακα στη διάθεσή μας.

Με βάση όλα τα παραπάνω, ας μας εξηγήσει λοιπόν κάποιος: Γιατί τόσος πανικός; Οι επιστήμονες είναι ξεκάθαροι: δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για μία πανδημία της ευλογιάς των πιθήκων.

Υπό κανονικές συνθήκες – αν δηλαδή δεν είχαμε βιώσει τα 2,5 τελευταία χρόνια την πανδημίας της Covid-19, τα lockdown και την πλήρη ανατροπή της ζωής μας- η είδηση για μερικές δεκάδες κρούσματα παγκοσμίως μίας νόσου που δεν μεταδίδεται εύκολα θα περνούσε στα «ψιλά γράμματα» των ιατρικών επιθεωρήσεων και sites.

Τώρα είναι πρώτη είδηση και κορυφαία ανησυχία. Και ας μην βιαστούν να πουν κάποιοι ότι φταίει η «υπερβολή των μέσων ενημέρωσης , που θέλουν να σπείρουν τον πανικό». Γιατί τα μέσα δημοσιεύουν τα αλλεπάλληλα καμπανάκια κινδύνου που χτυπάει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Το πιο πρόσφατο συγκαταλέγει την ευλογιά των πιθήκων στις «τεράστιες προκλήσεις» χωρίς να πολυεξηγεί το γιατί. Το ECDC είναι σε αυξημένη επαγρύπνηση, ο αντίστοιχος οργανισμός των ΗΠΑ το ίδιο και ο Αμερικανός πρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, σπεύδει μπροστά στις κάμερες να μας προειδοποιήσει πως «όλοι θα πρέπει να ανησυχούν», παρόλο που παραδέχεται πως… δεν έχει ακόμη ενημερωθεί για το επίπεδο διάδοσης της νόσου.

Και κάπως έτσι ανοίγει και πάλι η συζήτηση για καραντίνα σε διάφορες χώρες, ενώ στη Νέα Υόρκη (με αφορμή μία νόσο που δεν μεταδίδεται με το φτέρνισμα, τον βήχα και τα αεροσωματίδια, αλλά με στενή επαφή) επαναφέρουν τη σύσταση για… χρήση μάσκας.

Στην Ελλάδα δε παρακολουθούσαμε με αγωνία την αεροδιακομιδή από την Κεφαλονιά στο Χαϊδάρι ενός ύποπτου κρούσματος, που αποδείχθηκε τελικά ότι είχε ανεμοβλογιά. Απολύτως εύλογο και θεμιτό να εξεταστεί το ενδεχόμενο να νοσεί από ευλογιά των πιθήκων. Απολύτως λογικό να φορούν τις ειδικές στολές οι άνθρωποι που τον παρέλαβαν για να τον μεταφέρουν στο Αττικό Νοσοκομείο. Αλλά αλήθεια, πότε άλλοτε υπήρξε αεροδιακομιδή μέσα σε ειδική κάψουλα (!) για ασθενή που υπάρχει υποψία ότι πάσχει από μία νόσο που όπως μας διαβεβαιώνουν δεν μεταδίδεται εύκολα, αλλά μόνο με στενή επαφή;

Όλα αυτά θα έπρεπε να μας φαίνονται υπερβολικά- αν όχι παράλογα. Αλλά, όχι. Είμαστε πια «ρυθμισμένοι» μόνιμα σε ένα panic mode, ζούμε στην εποχή του φόβου. Και σε αυτή την εποχή μία απλή προετοιμασία για την αντιμετώπιση πιθανών κρουσμάτων μίας νόσου που μας είναι γνωστή και γνωρίζουμε πώς να την αντιμετωπίσουμε, απλά δεν αρκούν. Έχουμε ανάγκη τα «καμπανάκια».