Του Ηλία Μόσιαλου

Γενικά μια παραλλαγή του SARS-CoV-2, ακόμα και αν είναι 50% πιο μεταδοτική θα δημιουργούσε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα ακόμα και από μια παραλλαγή που θα αύξανε τη θνητότητα κατά 50%.

Γιατί;

Ας υποθέσουμε πως μελετάμε μια περιοχή όπου 10.000 άτομα έχουν μολυνθεί με τον ιό. Έστω πως ο αριθμός αναπαραγωγής R ισούται με 1, πως ο κίνδυνος θνητότητας από τη μόλυνση είναι 0.6%, και πως ο χρόνος παραγωγής νέας συμπτωματικής λοίμωξης είναι 6 ημέρες.

Θα έχουμε 10000 x 1^ 5 x 0.6 % = 60 νέους θανάτους μετά από ένα μήνα.

Εάν όμως η παραλλαγή αύξανε τη θνητότητα κατά 50%;

Τότε θα περιμέναμε 10000 x 1^ 5 x (0.6% x 1.5) = 90 νέους θανάτους μετά από ένα μήνα.

Ας όμως υποθέσουμε ότι η παραλλαγή αυξάνει τη μεταδοτικότητα κατά 50%;

Όπως και παραπάνω θα περιμέναμε 10000 x (1 x 1.5)^ 5 x 0.6% = 456 νέους θανάτους μετά από ένα μήνα.

Οι υπολογισμοί βασίζονται σε εκτιμήσεις του Adam Kucharski της σχολής δημόσιας υγείας του Λονδίνου (LSHTM).

Τα νούμερα είναι ενδεικτικά. ‘Καλύτερα’ να αυξηθεί η θνητότητα που προκαλεί μια παραλλαγή του κορωνοϊού κατά 50%, παρά να αυξηθεί η μολυσματικοτητα μιας παραλλαγής κατά 50%. Για αυτό είναι σημαντικός ο έλεγχος της διασποράς στην κοινότητα και για αυτό έχουν μεγάλη σημασία τα τεστ.

Πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε υπομονή για λίγο ακόμα και να είμαστε το ίδιο προσεκτικοί.