“Η ΕΕ δεν αφήνει ανθρώπους μόνο στη μοίρα τους. Πολλά στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης φαίνεται ότι συμβαίνουν συνειδητά», γράφει σε σχόλιο η Franfurter Rundschau. Η γερμανική εφημερίδα παρατηρεί: «Και κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων χάνουν άνθρωποι τη ζωή τους στα σύνορα της ΕΕ. Τόσο στη Μεσόγειο όσο και στις χερσαίες προσφυγικές οδούς οι μετανάστες κινδυνεύουν. Πως αλλιώς εξηγείται η είδηση ότι η Βοσνία έκλεισε έναν καταυλισμό και οι τοπικές αρχές αρνούνται να τον ανοίξουν για να βρουν καταφύγιο πρόσφυγες; Ποια είναι η αντίδραση των Βρυξελλών; Σωστά, καμία. Ας παγώσουν από το κρύο άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Αδιάφορο. Ίσως οι εικόνες να δράσουν αποτρεπτικά σε επίδοξους πρόσφυγες και μετανάστες για μην ξεκινήσει κανείς το ταξίδι στη γη της επαγγελίας. Ένα άλλο παράδειγμα: Στο twitter κυκλοφορεί βίντεο, στο οποίο υποτίθεται πως φαίνεται ένα ελληνικό πολεμικό πλοίο να εγκαταλείπει στην ανοιχτή θάλασσα πρόσφυγες. Κι όλα αυτά ανεξάρτητα από το ότι η ευρωπαϊκή υπηρεσία φύλαξης συνόρων Frontex συμμετέχει σε παράνομα pushbacks. Η εγκατάλειψη ανθρώπων σε πλαστική λέμβο δίνει στο προσφυγικό μια άλλη ακόμα μεγαλύτερη διάσταση. Τι να σκέπτονται άραγε εκείνοι που αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν τις εντολές; Στην περίπτωση αυτή ο ρόλος των Χριστουγέννων είναι μόνο ότι η κοινή γνώμη είναι απασχολημένη με τη γαλοπούλα, το στολισμένο δέντρο και την απαγόρευση κυκλοφορίας. Ποιος να ενδιαφερθεί τέτοιες μέρες στην Ευρώπη για τον ανθρωπισμό;”

Spiegel: «Δεν αρκεί να μας συγκλονίζει»

«Τέσσερις μήνες μετά το τέλος της Μόριας διαπιστώνουμε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει στον τρόπο αντιμετώπισης του προσφυγικού στη Λέσβο η και αλλού», γράφει το Spiegel με τίτλο «Δεν αρκεί να μας συγκλονίζει»: Το γερμανικό περιοδικό επισημαίνει: «Σε αντίθεση με την πυρκαγιά στη Μόρια το φθινόπωρο σήμερα ουδείς ενδιαφέρεται στην Ευρώπη για τη μοίρα των προσφύγων στο Καρά Τεπέ. Γερμανοί, Γάλλοι και Αυστριακοί ασχολούνται με τον εαυτό τους και την πανδημία. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης μετατρέπεται σε καθημερινότητα στην ευρωπαϊκή προσφυγική πολιτική όχι μόνο στη Λέσβο, αλλά και στα σύνορα Βοσνίας-Κροατίας ή τις Καναρίους Νήσους. Σε βάθος χρόνου όμως η ΕΕ δεν θα μπορέσει να αγνοήσει το δράμα στα εξωτερικά της σύνορα δίχως να ζημιωθεί και η ίδια».