Να υιοθετηθούν άμεσα κίνητρα από την κυβέρνηση που θα ευαισθητοποιήσουν όλους όσοι δεν έχουν ακόμη εμβολιαστεί να το πράξουν ζητά η Καθηγήτρια Επιδημιολογίας, Αθηνά Λινού.

«Δεν αλλάζει η συμπεριφορά των ανθρώπων με ευχολόγια και νόμους για υποχρεωτικότητα. Αυτή είναι η ένσταση μου. Πρέπει να βρούμε άλλα κίνητρα που θα συγκινήσουν και θα οδηγήσουν τους λειτουργούς υγείας -πρώτα απ’ όλους- να εμβολιαστούν και τους πολίτες που παραμένουν αρνητές του εμβολίου ή αναποφάσιστοι. Οι λειτουργοί υγείας παίζουν σημαντικό ρόλο, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, στο να πείσουν τον πληθυσμό να εμβολιαστεί», αναφέρει στο iefimerida.gr.

Σχολιάζοντας σχετικά, υπενθυμίζει ότι το αντιεμβολιαστικό κίνημα οδήγησε σε επιδημία ιλαράς και απώλεια παιδιών στην Καλιφόρνια. Μέχρι πρόσφατα, όπως λέει, δεν υπήρχε υποχρεωτικότητα του εμβολίου και όπου υπήρχε πχ. στους υγειονομικούς δεν εφαρμοζόταν.

Το 4ο κύμα πανδημίας εξαρτάται από το ποσοστό των εμβολιασμών.

Μόνο το 30% των λειτουργών υγείας στη χώρα μας είχε εμβολιαστεί στην πανδημία της γρίπης

Χαρακτηριστικά είναι τα αποτελέσματα μελέτης, στα οποία αναφέρεται η κυρία Λινού, πριν από αρκετά χρόνια κατά την πανδημία της γρίπης. «Ως Ινστιτούτο PROLΕPSIS είχαμε συλλέξει πληροφορίες για το ποσοστό των εμβολιασμένων ανάμεσα στους λειτουργούς υγείας σε δέκα χώρες καθώς και ως προς την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού. Είχαμε συγκεντρώσει ερωτηματολόγια από 5.000 λειτουργούς υγείας σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, ανάμεσα σ’ αυτές και η Ελλάδα. Ενώ, το 77% των γιατρών και το 60% των νοσηλευτών τάσσονταν υπέρ της υποχρεωτικότητας, στην ουσία λιγότερο από 50% το είχαν εφαρμόσει. Και μάλιστα για εμβόλια όπως η ηπατίτιδα που είναι πολύ σοβαρό για έναν επεμβατικό γιατρό να κολλήσει από ασθενή. Ακόμα και για τη γρίπη στην Ελλάδα, τότε που είχαμε την πανδημία, είχε εμβολιαστεί λιγότερο από το 30% των λειτουργών υγείας», τονίζει.

Σημαντικό ως εκ τούτου, σύμφωνα με την Καθηγήτρια Επιδημιολογίας, είναι να εκπαιδευτούν σωστά οι γιατροί, όχι μόνο για την ανάγκη του εμβολιασμού, αλλά και για τον τρόπο επικοινωνίας της ανάγκης αυτής με τους ασθενείς.