Ο Michael Rubin με άρθρο του στο «The National Interest» αποκαλύπτει τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ακυρώθηκε το έργο του αγωγού East Med.

Ο ειδικός αναλυτής στα θέματα της Μέσης Ανατολής, ακυρώνει τα επιχειρήματα περί «υπέρογκου κόστους» και «περιβαλλοντικής ανησυχίας» που επικαλέστηκε το State Department για να ακυρώσει αυτό το Υψίστης γεωπολιτικής σημασίας έργο για την Ελλάδα και αποκαλύπτει τον πραγματικό λόγο:

Η Τουρκία και πρόσωπα στην κυβέρνηση Μπάιντεν που είναι υπό την επιρροή του Ερντογάν, οδήγησαν στην ακύρωση του συγκεκριμένου έργου.

Τώρα, σύμφωνα με τον κορυφαίο αναλυτή, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να τα δώσουν όλα προκειμένου ο East Med να ολοκληρωθεί.

Αναλυτικά το άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στο Think Tank «The National Interest»:

«Ο Μπάιντεν και τον Μπλίνκεν που σκόπιμα υποβαθμίζουν τις ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις φυσικού αερίου ούτε προάγουν την εθνική ασφάλεια ούτε καταπολεμούν την κλιματική αλλαγή· Αντίθετα, ενδυναμώνουν τους αναθεωρητές στη Ρωσία και την Τουρκία και ευτελίζουν την εικόνα της Αμερικής στην Ευρώπη.

Μετά από έναν μήνα πολέμου στην Ουκρανία, ο κόσμος έμαθε ότι δεν υπάρχει υποκατάστατο για την ενεργειακή ασφάλεια. Όχι μόνο ήταν κοντόφθαλμος ο περιορισμός της αμερικανικής παραγωγής αυτού του ζωτικού ενεργειακού πόρου, αλλά συνιστούσε ενθάρρυνση της αυξανόμενης ευρωπαϊκής εξάρτησης από το ρωσικό πετρέλαιο, ήταν στρατηγική κακή πρακτική.

Εντός του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αυτή η κακή πρακτική συνεχίζεται. Πριν από δύο μήνες, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αντέστρεψε την υποστήριξή του για τον Αγωγό Ανατολικής Μεσογείου East Med που θα έφερνε ισραηλινό και κυπριακό αέριο στην Ευρώπη μέσω ενός αγωγού από την Κύπρο στην Ελλάδα. Το σχέδιο είχε ευρεία διπλωματική υποστήριξη. Η Κύπρος, η Αίγυπτος, η Ελλάδα, το Ισραήλ, η Ιταλία, η Ιορδανία και η Παλαιστινιακή Αρχή δημιούργησαν ένα φόρουμ στην Αίγυπτο για να συντονίσουν την ανάπτυξη φυσικού αερίου. Η Γαλλία προσπάθησε επίσης να ενταχθεί και τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησαν καθεστώς παρατηρητή. Ο East Med ήταν ένα αριστούργημα της διπλωματίας που έφερε κοντά ευρωπαϊκά και αραβικά κράτη καθώς και πρώην αντιπάλους για έναν κοινό σκοπό.

Δυστυχώς, συνέβη κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Τραμπ και έτσι έπεσε θύμα όχι μόνο της εχθρότητας της κυβέρνησης Μπάιντεν προς τα ορυκτά καύσιμα, αλλά και της μανίας του Προέδρου Τζο Μπάιντεν και του υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν να ανατρέψουν οποιαδήποτε συμφωνία υποστήριζε η κυβέρνηση Τραμπ χωρίς να ληφθούν δεόντως υπόψη τα πλεονεκτήματα. Επιστολή που εστάλη από τους Αντιπροσώπους Gus Bilirakis (R-FL-12) και Nicole Malliotakis (R-NY-11) στη Naz Durakoglu (φωτό), πρώην υπάλληλο του γερουσιαστή Jeanne Shaheen (D-NH) που τώρα υπηρετεί ως κύρια αναπληρώτρια βοηθός γραμματέα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, καταστρέφει τη δεδηλωμένη θέση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και την αναλήθεια των γεγονότων βάσει των οποίων έδρασε ο Μπλίνκεν.

Δεδομένης της επέμβασης της Ρωσίας στην Ουκρανία, η άγνοια για τη σημασία της παροχής φυσικού αερίου στην Ευρώπη που δεν υπόκειται σε εκβιασμό από εχθρικές δυνάμεις δεν αποτελεί δικαιολογία.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρχικά απέσυρε την υποστήριξή του για τον αγωγό EastMed επειδή τον έκρινε εμπορικά ασύμφορο. Αυτό είναι λανθασμένο για τρεις λόγους.

Πρώτον, οι βασικοί εμπορικοί υπολογισμοί δεν πρέπει να υπερισχύουν των ανησυχιών για την εθνική ασφάλεια. Αυτό ήταν και το σημείο όπου ο Μπάιντεν και ο Μπλίνκεν έκαναν λάθος με το Nord Stream II. Το θέμα δεν ήταν ποτέ, όπως πρότειναν οι Γερμανοί, το εμπόριο. Ήταν το γεγονός ότι η άρση των κυρώσεων στον Nord Stream II ενδυνάμωσε τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Ομοίως, οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριξαν την εκστρατεία τους κατά της κινεζικής εταιρείας κατασκευής τηλεφώνων Huawei στα προβλήματα ασφαλείας που δημιούργησε η διείσδυση των κινεζικών υπηρεσιών πληροφοριών στην εταιρεία. Το να παραμερίσουμε τις ανησυχίες για τα θέματα εθνικής ασφάλειας επειδή το τηλέφωνο της Huawei μπορεί να κοστίσει λιγότερο θα συνιστούσε ανικανότητα.

Δεύτερον, λίγοι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχουν κάποια επιχειρηματική εμπειρία και επομένως δεν έχουν τις γνώσεις για να προσδιορίσουν την οικονομική βιωσιμότητα του αγωγού. Η κυβέρνηση του ίδιου του Blinken είχε να κάνει περισσότερο με την κεφαλαιοποίηση των επαφών που είχε κάνει ως αναπληρωτής γραμματέας παρά με τη δημιουργία πλούτου δημιουργώντας ένα προϊόν.

Τρίτον, υπάρχει η ασυνέπεια του State Department: Ενώ τώρα υπονομεύει τον αγωγό EastMed και εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη χωρητικότητά του, εντούτοις χαρακτήρισε το EuroAsia Interconnector, το EuroAfrica Interconnector, το Floating Storage and Regasification Unit, το Greece-Bulgaria Interconnector, και το Greece – North Macedonia inerconnector ως «εμπορικά βιώσιμα» έργα! Είναι σαν να αποφαίνεσαι ότι ένα δέντρο είναι υγιές, οι ρίζες του, ο κορμός του, τα κλαδιά του και τα φύλλα του, αλλά να αποφασίσεις να το κόψεις γιατί ενοχλεί έναν κακό γείτονα!

Στα παρασκήνια της κυβέρνησης Μπάιντεν, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι -τώρα εντεταλμένος του Μπάιντεν για το κλίμα- ασκεί εξουσία δυσανάλογη με τη θέση του. Αρχηγοί ξένων κρατών, για παράδειγμα, μου είπαν ότι εκπρόσωποι του Κέρι συμμετείχαν στις συναντήσεις τους στον Λευκό Οίκο. Η εχθρότητα του Κέρι για τα ορυκτά καύσιμα και ο ριζοσπαστισμός του στα κλιματικά ζητήματα δεν είναι είδηση. Χωρίς μάλιστα αυτό να εντάσσεται στις απαιτήσεις πολλών «προοδευτικών» στις οποίες ο Μπάιντεν συχνά ανταποκρίνεται. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να υπονομεύσουμε τον αγωγό EastMed για κλιματικά ζητήματα, καθώς το αέριο που θα μετέφερε θα αντικαθιστούσε αυτό που κάποτε έρεε από ή μέσω της Ρωσίας, χωρίς να αυξάνει την ευρωπαϊκή εξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες.

Πάρα πολλοί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιδιώκουν να «ανταμείψουν» την Τουρκία για την παύση άθλιων συμπεριφορών στις οποίες δεν θα έπρεπε ποτέ να προβεί εξαρχής. Κάτι τέτοιο απλώς ενθαρρύνει περαιτέρω την αποσταθεροποιητική συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αυτό συμβαίνει όταν το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είτε ενθαρρύνει την περαιτέρω εξάρτηση από τη διαμετακόμιση υδρογονανθράκων μέσω Τουρκίας είτε υποστηρίζει έναν εναλλακτικό αγωγό Ισραήλ προς Τουρκία. Το πρόβλημα με το πρώτο δεν είναι μόνο ότι η Τουρκία υποστηρίζει ανοιχτά τρομοκρατικές ομάδες όπως η Χαμάς, αλλά και ότι το Ισλαμικό Κράτος δεν θα είχε εγκατασταθεί ποτέ στη Συρία και το Ιράκ αν δεν υπήρχε η υλικοτεχνική υποστήριξη που παρείχε η Τουρκία στους τρομοκράτες του.

Είναι επίσης υποκριτικό να επιβραβεύουμε ή να ενισχύουμε την Τουρκία όταν συνεχίζει τον ίδιο τύπο κατοχής στην Κύπρο που επιδιώκει τώρα η Ρωσία στην Ουκρανία. Αντίθετα, το να δώσουμε οποιαδήποτε αξιοπιστία στην πρόταση του Ερντογάν για τον αγωγό Ισραήλ-Τουρκίας ισοδυναμεί με το να δικαιολογήσουμε τις εκτεταμένες χερσαίες και θαλάσσιες αρπαγές του Ερντογάν, καθώς ένας τέτοιος αγωγός θα παραβίαζε τουλάχιστον τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες του Λιβάνου και της Κύπρου, κάτι που οι Τούρκοι «ειδικοί» εξακολουθούν να αγνοούν ή σκόπιμα να αποκρύπτουν.

Το φυσικό αέριο από το κοίτασμα Αφροδίτη της Κύπρου θα είναι σύντομα διαθέσιμο και το κοίτασμα Leviathan του Ισραήλ πρόκειται να αυξήσει την παραγωγή. Για τον Μπάιντεν και τον Μπλίνκεν που σκόπιμα υποβαθμίζουν τις ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις φυσικού αερίου ούτε προάγουν την εθνική ασφάλεια ούτε καταπολεμούν την κλιματική αλλαγή. Αντίθετα, ενδυναμώνουν τους αναθεωρητές στη Ρωσία και την Τουρκία και αμαυρώνουν τη φήμη της Αμερικής στην Ευρώπη. Εάν το «η διπλωματία επέστρεψε» είναι κάτι περισσότερο από ένα σύνθημα της κυβέρνησης Μπάιντεν, είναι καιρός ο Μπάιντεν να αγκαλιάσει ολόψυχα τον αγωγό EastMed. Είναι ειρωνικό ότι η μόνη πολιτική του Τραμπ που ασπάζεται ο Μπάιντεν είναι να αντιμετωπίζει τους αντιπάλους καλύτερα από τους συμμάχους και να γεμίζει τα θησαυροφυλάκια των δικτατοριών σε βάρος των δημοκρατιών».